کتاب، حرف میزند

Passengers - مسافران (2016)

دوشنبه, ۹ مرداد ۱۳۹۶، ۰۶:۲۹ ب.ظ
از خودم می پرسم آیا می شود سینمای آمریکا را بدون جلوه های ویژه تصور کرد؟ اگر این توانایی عظیم را از آن ها بگیریم، تا چه حد فیلم هایشان مفهومی و داستان محور می شوند؟ از آن دست فیلم بین هایی هستم که داستان را به بازی به کارگردانی به موسیقی فیلم به همه چی ترجیح می دهم. این فیلم باز هم درمورد فضا و دو انسانی که آنجا تنها شده اند و فقط همدیگر را دارند. فیلم بیشتر از آنکه البته فضایی باشد، دراماتیک است و عاشقانه. و مثل خیلی از فیلم های درام دیگر مثل آب خوردن اشک من یکی را در آورد. اینکه هالیوود چنین صنعت بزرگی است و به مملکت و مردمش خدمت بسیار زیاد می کند، جای تحسین دارد اما میزان فیلم های مفهومی هالیوود روز به روز کمتر می شود و این سیر نزولی تفکر را حتی در چنین کشور پیشرفته ای نشان می دهد.

نظرات  (۳)

۰۹ مرداد ۹۶ ، ۲۳:۰۴ 🌸🌸 سَـمَـــر 🌸🌸
اینجا خیلی خشگل شده :]
پاسخ:
چشمات خوشگل میبینه :)
۱۰ مرداد ۹۶ ، ۱۲:۱۲ 🌸🌸 سَـمَـــر 🌸🌸
راستی مشخصات فیلمم بنویس. کارگردان ،جوایز اینا
پاسخ:
سعی میکنم اینجور چیزارو توی برچسب ها بنویسم تو هر پست. اما برچسب ها محدودیت دارن. ولی باشه این بار به متنم اضافه میکنم
۱۱ مرداد ۹۶ ، ۰۱:۴۶ פـریـر بانو
این قالب خیلی بهتره ^_^

:: هوممم... از این فضاهایی که فقط دونفر توشن دلم می گیره :( ولی نظر شما خیلی مثبته و آدم دلش میخواد بشینه ببینه این فیلمو!

:: فیلم بدون بازی خوب و موسیقی خوب رو که اصلا نمیشه دید :/
پاسخ:
مچکرم :)

فضاهای دو نفره که خوبه :/

اونکه صددرصد. ولی اولویت با داستانه :))

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">